Newhaven, Place of Disappearance — studium światła i formy

Newhaven to miasto portowe w East Sussex, na wybrzeżu Kanału La Manche. Zapomniane przez planistów, naznaczone przemysłowym charakterem i starzejącą się tkanką miejską — idealne pole do badań nad możliwościami rewitalizacji.

Projekt Place of Disappearance to studium z 2016 roku, w którym punktem wyjścia była geometria światła. Ścieżka słońca — ściśle obliczona dla szerokości geograficznej Newhaven — definiowała bryłę projektowanego obiektu: jej nachylenia, cięcia, przesłony. Obiekt nie był odpowiedzią na program. Był odpowiedzią na światło.

Od bryły do miasta

Strategiczne posadowienie obiektu na działce wynikało z tej samej logiki. Cień rzucany przez bryłę w określonych porach roku i dnia stał się generatorem układu przestrzennego całego master planu — osi pieszych, placów, stref aktywności. Bryła i jej cień dosłownie narysowały strukturę urbanistyczną otoczenia.

Ten sposób myślenia — od zjawiska fizycznego (światło) do formy (bryła) do układu przestrzennego (miasto) — stanowi odwrócenie typowej logiki projektowej, w której planuje się miasto od góry, a budynek jest wypełnieniem siatki. Tutaj pojedynczy obiekt i jego relacja ze słońcem stały się katalitycznym elementem całości.

Kontekst: rewitalizacja przez obecność

Newhaven jako miasto jest wyraźnie naznaczone brakiem. Zabudowa przemysłowa, port towarowy, zanikające centrum — miasto, które jakby "znika" ze świadomości regionu. Stąd tytuł: Place of Disappearance. Projekt nie proponuje drastycznej interwencji — proponuje gest, który nadaje miejscu nową orientację i nową tożsamość poprzez świadomą obecność w krajobrazie świetlnym.